سَأَلَ سَائلُ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ لِّلْكَافِرِينَ لَيْسَ لَهُ دَافِع(۱)
« درخواست کننده اي تقاضاي عذابي حتمي کرد؛ عذابي که براي کافران است و بازدارنده اي ندارد. »
امام صادق(علیه السلام)از امام علي(علیه السلام)چنين نقل فرموده است:
هنگامي که رسول خدا(صلی الله وعلیه وآله وسلم)، علي(علیه السلام)را در غدير خم به جانشيني خود منصوب کرد و فرمود :هر که من مولاي اويم، اين علي مولاي اوست، اين فرموده در شهرها پخش شد،
و نعمان بن حرث فهري نزد رسول خدا(صلی الله وعلیه وآله وسلم)آمد و گفت، از سوي خدا فرمانمان دادي تا لا اله الا الله بگوييم و تو را رسول خدا بدانيم، دستورمان دادي تا جهاد کنيم و حج بگزاريم ونماز به جاي آوريم و زکات بپردازيم و روزه بگيريم، ما همه اينها را از تو پذيرفتيم، ولي تو راضي نشدي تا اين جوان را جانشين خود ساختي و گفتي هر که من مولاي اويم، اين علي مولاي او است، اين خواست تو است يا فرمان خدا است؟
پيامبر(صلی الله وعلیه وآله وسلم)فرمود: سوگند به خدايي که معبودي جز او نيست، اين کار از سوي خدا است.
نعمان روي برتافت و در همان حال مي گفت: خدايا، اگر اين حق است و از سوي تو است، پس، از آسمان بر ما سنگي ببار يا عذاب دردناکمان فرود آر!
خداوند سنگي رها کرد و او را کشت و اين آيات را فرستاد: سأل سائل بعذاب...(۲)
(۱)سوره معارج، آيه 2-1.
(۲)طبرسي، فضل بن حسن، مجمع البيان في تفسيرالقرآن، در تفسير آيات مذکور.